We Francji został emisariuszem i jednocześnie pogłębiał wiedzę prawniczą na Sorbonie. W marcu 1848 r. jako zastępca płk Józefa Borzęckiego, dowódcy zorganizowanego we Francji Legionu Polskiego, udał się do kraju. Celu jednak nie osiągnął, gdyż jego oddział został internowany w Niemczech. W 1849 r. korzystając z amnestii, powrócił do kraju i zamieszkał w Szamotułach. Tam związał się Ligą Polską. Ożeniwszy się w 1851 r. osiadł w zakupionych wcześniej dobrach Imielinko w powiecie wągrowieckim. Nadal utrzymywał kontakty z działaczami narodowymi. Nękany przez policję pruską, opuścił w 1853 r. Wielkie Księstwo Poznańskie i osiedlił się w Królestwie Polskim, gdzie wydzierżawił wieś w powiecie łęczyckim. Wziął udział w powstaniu styczniowym, a po jego upadku, wrócił w 1864 r. do Wielkopolski.
Działalność w Bydgoszczy W końcu lat 60. XIX w. zamieszkał w Bydgoszczy przy ul. Poznańskiej i rozwinął czynną działalność narodową. Z jego inicjatywy 27 października 1872 r. powstało Towarzystwo Przemysłowe, skupiające rzemieślników, robotników i drobnych przemysłowców. Przy Towarzystwie działały: amatorski zespół teatralny, koło śpiewacze (1880), biblioteka polska i szkółka niedzielna dla uczniów rzemieślniczych.