Zarówno w trakcie brania do niewoli, transportu, jak i pobytu w łagrach jeńców często bitoWawrzyński 1995 i dokumenty tam prezentowane.. Wszystkie te czynniki skutkowały znaczną śmiertelnością jeńców. W wyniku zawarcia pokoju w marcu 1921 roku, doszło do stopniowego uwolnienia żołnierzy obu stron. Ze wspomnianych 45 tysięcy wolność uzyskało 26 tysięcy polskich żołnierzyMonitor Polski nr 247 z 29 października 1921 podaje, że do publikacji danego numeru zwolniono 25 335 żołnierzy, za: Wawrzyński 1995., co pozwala szacować, iż z niewoli sowieckiej nie wróciło 19 tysięcy osób, czyli 42%. Wyszczelski podaje, że w obozach i więzieniach zmarło lub zaginęło 15 tysięcy polskich jeńców wojennych (nie wliczając tych z 5 Dywizji Strzelców Polskich) i jeszcze pewna liczba żołnierzy postanowiła zostać w Rosji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jeńcy polscy w niewoli sowieckiej (1919–1922) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.