Liczebność Liczba żołnierzy Wojska Polskiego wziętych do niewoli przez Sowietów w walkach w czasie całej wojny polsko-bolszewickiej jest różnie podawana. Rosyjskie publikacje historyczne podają od 35 do 60 tysięcy, zwykle 35–42 tysiąceWyszczelski 2016, strona 247., a polskie według Wyszczelskiego – 40–45 tysięcy (liczby te nie obejmują jeńców z 5 Dywizji Strzelców Polskich na Syberii). Podobną wartość podawał Goclon – 45 tysięcy uwięzionych żołnierzyGoclon, 2006, s. 249.. Liczby te nie obejmują zamordowanych na miejscu lub w drodze do obozów.
Traktowanie Jeńcy przebywali w licznych obozach, znana jest lokalizacja 33 takowych. Traktowanie polskich jeńców było bardzo złe, podobnie jak i warunki pobytu w obozach: standardowo wszystkich żołnierzy obrabowywano z cennych rzeczy, ale też z butów i odzieży, a nawet bielizny. Odbywało się to tuż po wzięciu do niewoli, a potem w trakcie transportu do obozów i przy przyjęciu do obozów. Wyżywienia w transporcie do obozów często nie było, a w obozach było bardzo niskie i złej jakości, toteż wśród jeńców panował głód. Zarówno szeregowców, jak i podoficerów i oficerów zmuszano do ciężkiej pracy. Zły stan sanitarny i opieki medycznej oraz brak ubrań w chłodnym klimacie skutkowały licznymi chorobami, w tym zakaźnymi (tyfus, czerwonka, grypa hiszpanka).