W okresie międzywojennym we wsi działałają dwa młyny wodne, olejarnia, trzy warsztaty tkackie, cegielnia, nowoczesna mleczarnia, trzy kuźnie, dziesięciu szewców, trzynastu krawców, trzech rymarzy, dwóch kołodziejów, przewoźnik, dwudziestu fryzjerów, ośmiu stolarzy, dziesięciu cieśli, pięciu murarzy, dwóch blacharzy i jeden studniarz.
II Wojna Światowa W połowie września 1939 roku do Pnikuta wkraczają Niemcy w marszu na Lwów. Po agresji ZSRR na Polskę armia niemiecka cofa się i po raz drugi przechodzi przez wieś, a wkrótce po Niemcach przychodzą Rosjanie. W międzyczasie w Pnikucie, w drodze na Węgry stacjonuje oddział dowodzony przez gen. Władysława Andersa. Niedaleko, pod Starym Samborem, gen. Anders zostaje dwukrotnie ranny i wzięty do niewoli (29 września). Okres pierwszej okupacji sowieckiej to życie w strachu przed aresztowaniem i śmiercią. Antypolskie nastawienie Rosjan, denuncjacje polskich patriotów przez Żydów i nacjonalistów Ukraińskich oraz przymusowe wcielenia do Armii Radzieckiej (mężczyźni urodzeni w latach 1918 – 1921) potęgowały niepokój i niepewność jutra. Po 2 czerwca 1941 roku (atak Niemiec na ZSRR) wojska Wermachtu po raz kolejny przechodzą przez Pnikut.