W okresie okupacji niemieckiej na terenie wsi odbudowuje się konspiracyjny ruch oporu.

W Pnikucie oprócz Niemców działała również Granatowa Policja rekrutowana głównie ze współpracujących z okupantem Ukraińców z Buchowic. W tym okresie Niemcy tolerowali działalność UPA i innych ukraińskich ruchów nacjonalistycznych. Polacy organizują samoobronę, która chroniła także inne wsie. W walkach z nacjonalistami ukraińskimi z OUN - UPA zginęło 18 Polaków. Budowane są miejsca ukrycia (zamaskowane schrony), a mężczyźni uzbrojeni w widły i kosy, ale również w broń palną informowani są o zagrożeniu biciem kościelnych dzwonów. Na przełomie 1943 i 1944 roku do Pnikuta przybywają oddziały Armii Krajowej, które początkowo ukrywają się u mieszkańców a następnie w podpnikuckim lesie. Wielu mieszkańców przyłącza się do partyzantów, praktycznie cała wieś zaopatruje ich w żywność. W obawie przed kontrolą wiezione na wozie jedzenie ukrywano w sianie a woźnicami byli młodzi chłopcy, dzieci by nie wzbudzać podejrzeń.