75% upraw.
W średniowieczu wino było jedynym niezanieczyszczonym i nadającym się do dłuższego składowania napojem. Regionalną specjalnością doliny środkowego Renu było wino Feuerwein, produkowane w okolicy Bacharach (obecnie wytwarzane w Posthof Bacharach). Wino to było jednym z najważniejszych dóbr eksportowych regionu w okresie średniowiecza, transportowane drogą rzeczną i lądową. Produkcja wina była atrakcyjna dla seniorów (niem. Grundherr). Wskutek poprawy ekonomicznego położenia i wobec stale rosnącego zapotrzebowania na wykwalifikowaną siłę roboczą wykształciły się nowe stosunki dzierżawcze, a sytuacja gospodarcza uległa znacznej poprawie. Pod koniec średniowiecza większa część społeczeństwa była zależna od uprawy winorośli. Po zniesieniu systemu senioralnego ziemia została rozparcelowana na mniejsze działki.
Aż do końca XVI w. produkcja wina była bardzo opłacalną gałęzią gospodarki. Jej upadek przyszedł wraz z recesją po wojnie trzydziestoletniej. Konkurencja przyszła ze strony tańszego piwa oraz kawy i herbaty. Od 1815 po przejęciu Nadrenii przez Prusy, produkcja wina na lewym brzegu Renu ponownie rozkwitła po wprowadzeniu quasi-monopolu. W 1839 powstała silna konkurencja ze strony Deutscher Zollverein.