Zapoczątkowało to zmiany w profilu przedsiębiorstw sektora winnego – obok wina tradycyjnego, zaczęto wytwarzać wina musujące i świadczyć usługi turystyczne. Po 1870 doszło do kolejnego pogorszenia koniunktury. Wskutek szybkiego rozwoju transportu (budowa sieci kolejowej) i postępującego uprzemysłowienia, lokalne wino musiało konkurować z tańszymi i często lepszymi produktami z zagranicy. Ponadto uprawy zaczęły trapić szkodniki i choroby przywleczone z Ameryki i Francji (pleśnie, mszyce – filoksera winiec, gąsienice motyli z rodziny zwójkowatych).
Obecnie 65% powierzchni uprawnych sprzed 1900 nie nadaje się do uprawy. Kolejne 16% jest w 40–80% zniszczone. Z pozostałych ok. 480 ha w 2006 uprawiano ok. 380 ha. Winnice leżące odłogiem zarastają powoli lasy. Winnice produkują relatywnie małe ilości wina – ok. 60 hektolitrów z hektara. Najważniejsze rejony uprawy to: Bopparder Hamm, Bacharach i Oberwesel. Większość winnic to małe, rodzinne przedsiębiorstwa.