Ludwik Marszewski (ur. 13 sierpnia 1857 w Inowrocławiu, zm. 28 stycznia 1920 w Bninie) – polski duchowny katolicki łączący posługę duszpasterską z praktyką lekarską.
Życiorys Był synem Józefa, właściciela ziemskiego, oraz Anny ze Zmorskich. Uczęszczał do szkół w Inowrocławiu i w 1870, na żądanie matki, rozpoczął studia w seminarium duchownym w Gnieźnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1874 z rąk miejscowego biskupa pomocniczego Józefa Cybichowskiego. W związku z polityką kulturkampfu przez pierwsze lata po święceniach pozostawał bez placówki duszpasterskiej i utrzymywał się jako nauczyciel domowy. W 1875 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie w Greifswaldzie, od 1877 kontynuując je mimo braku zgody arcybiskupa Mieczysława Ledóchowskiego. Dyplom lekarza uzyskał w 1880, w tym samym roku zdał egzamin uprawniający do prowadzenia praktyki.