Wojna Modoków – wojna Indian z niewielkiego plemienia Modoków, pod dowództwem wodza Kintpuash (znanego też jako Captain Jack), z siłami rządowymi Stanów Zjednoczonych, toczona w latach 1872–1873.
Przyczyny Modokowie byli niewielkim plemieniem (prawdopodobnie nigdy nie przekraczającym 500–600 członków) zamieszkałym na pograniczu północnej Kalifornii i Oregonu nad jeziorem Tule.
Korzenie konfliktu pomiędzy Modokami a Stanami Zjednoczonymi tkwiły w 1846 roku, kiedy Kalifornia po wojnie amerykańsko-meksykańskiej przeszła pod kontrolę Stanów Zjednoczonych. Wywołało to gwałtowny napływ białych osadników (zwłaszcza po odkryciu w 1848 złota), którzy zagarniali ziemie Indian. Pierwszy szlak przetarła 15-osobowa grupa osadników z Oregonu pod przewodnictwem Jessego i Lindsaya Applegate’ów, od których nazwiska nazwano trasę Szlakiem Applegate. Przybycie białych oznaczało także przybycie wraz z nimi chorób. W 1847 zmarło na ospę ok. 150 Modoków. Tubylcy usiłowali się przeciwstawić napływowi białych na ich ziemie.