7 Dywizja Pancerna, złożona z weteranów walk w Afryce Północnej (szczury pustyni), przecisnęła się przez lukę w niemieckiej linii frontu i próbowała zdobyć miasto Villers-Bocage na niemieckich tyłach. Bitwa o Villers-Bocage spowodowała spektakularne zniszczenie szpicy 7 Dywizji Pancernej i wycofanie się resztek brytyjskich wojsk z miasta, ale do 17 czerwca Dywizja Panzer Lehr również musiała się cofnąć, a XXX Korpus zdobył Tilly-sur-Seulles. Brytyjczycy przełożyli plany dalszych operacji ofensywnych, w tym drugiego ataku 7 Dywizji Pancernej, gdy 19 czerwca nad kanałem La Manche rozszalała się potężna burza. Trwała przez trzy dni, znacznie opóźniając działania Sprzymierzonych. Większość statków transportujących kolejne jednostki i zaopatrzenie została już na morzu zawrócona z powrotem do portów w Wielkiej Brytanii; holowane barki i inne ładunki (w tym 4 km „drogi żelaznej” dla portów Mulberry) zostały utracone, a na plażach w Normandii zatrzymano 800 jednostek, aż do następnych transportów w lipcu.
Epsom, Windsor i Charnwood