Ta metafora jest wzmacniana przez coraz uporczywiej powtarzane polecenie. Obraz archiwum wydaje się echem słów urzędniczki.
Również polski krytyk filmowy Tadeusz Szczepański dostrzega analogię etiudy Kieślowskiego z twórczością Kafki i zwraca uwagę na egzystencjalistyczny nastrój mentalny, panujący w dokumencie. Także Mikołaj Jazdon akcentował egzystencjalną wymowę filmu, pisząc, że „cierpienie wynikające z niepewności co do własnego losu” ewidentnie można dostrzec w twarzach bohaterów Urzędu. Natomiast Edyta Żyrek-Horodyska podkreślała, że Urząd Kieślowskiego „ma znaczenie zdecydowanie bardziej uniwersalne” aniżeli to by wynikało z satyry na doraźną biurokrację PRL-u. Żyrek-Horodyńska twierdziła, iż: „Dokumentalista [Kieślowski] niczego nie rozstrzyga do końca, pozostawiając odbiorcę z dziełem semantycznie otwartym i wolnym od autorskiego komentarza”.
Nagrody 1967 – nagroda DKF „Zygzakiem” na Festiwalu Etiud PWSFTviT w Warszawie
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Filmy w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego Kategoria:Polskie filmy z 1966 roku