W październiku 1952 roku SRP została zdelegalizowana, a Remer wycofał się z polityki na 13 lat. Pozostawał w konflikcie z prawem, trudniąc się handlem bronią i dokonując fałszerstw i oszustw.
W 1983 roku został współzałożycielem organizacji „Deutsche Freiheitsbewegung” i pozostawal w kontakcie z ekstremistycznymi ruchami prawicowymi. Był propagatorem kłamstwa oświęcimskiego. W 1985 roku został ponownie skazany za zniesławienie spiskowców 20 lipca i ponownie odebrano mu emeryturę (przywróconą mu w 1974 roku). W 1992 roku został skazany za podżeganie do buntu i szerzenie nienawiści rasowej na karę pozbawienia wolności przez 22 miesiące, lecz w 1994 roku udało mu się zbiec do Hiszpanii, gdzie przebywał do końca życia. Zmarł 4 października 1997 roku w Marbelli.
Odznaczenia Odznaczenia: Krzyż Żelazny II klasy (20 maja 1940) Krzyż Żelazny I klasy (12 czerwca 1940) Złoty Krzyż Niemiecki (29 sierpnia 1942) Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (18 maja 1943) Liście Dębu (12 listopada 1943) Złota Odznaka za Rany Srebrna Odznaka za Waleczność Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 Medal Sił Zbrojnych Za Długoletnią Służbę Order Waleczności