Krążowniki typu Worcester – typ amerykańskich krążowników lekkich, zwodowanych już po zakończeniu II wojny światowej. Z planowanych 10 jednostek ukończono tylko dwie "Worcester" (CL-144) i "Roanoke" (CL-145). Były ostatnimi i największymi okrętami tej kategorii w historii US Navy. Były większe od ciężkich krążowników typu Oregon City i Baltimore.
Geneza Od 1936 roku trwały prace nad przystosowaniem armat kalibru 152 mm również do zwalczania celów powietrznych. Prace postępowały powoli, jednak zaakceptowany w czerwcu 1938 roku 10-letni plan rozbudowy marynarki Stanów Zjednoczonych wymusił przyspieszenie prac mających określić charakterystykę nowych krążowników lekkich. Rada Główna (General Board), organ doradczy Sekretarza Marynarki USA rekomendowała uzbrojenie planowanych okrętów w uniwersalne armaty 152 mm. Taka decyzja niosła za sobą jednak dużo problemów technicznych polegających na tym, że w owym czasie nie było nawet projektu wieży dla armat 152 mm, a co za tym idzie trudno było projektować dla nieistniejących wież krążowniki. Istniejące jeszcze w owym czasie ograniczenia traktatowe w tonażu budowanych jednostek spowodowały, że zabrakłoby miejsca na zainstalowanie awaryjnych generatorów prądu o odpowiedniej mocy do obsługi uniwersalnych armat.