Wybuch wojny spowodował, że ograniczenia traktatowe przestały obowiązywać, jednak na posiedzeniu Rady Głównej 19 września 1939 roku zrezygnowano z wymogu uniwersalności planowanych armat. Decyzja ta została zmieniona 27 maja 1941 roku, kiedy to Rada poleciła opracować projekt studialny krążownika uzbrojonego w 12 uniwersalnych armat 152 mm. Na zmianę decyzji rady miało wpływ wynalezienie i udoskonalenie radiolokacyjnego zapalnika zbliżeniowego VT, a w warunkach wojny, przy braku ograniczeń tonażowych o wiele łatwiej przychodziło rozwiązywanie problemów z nowymi wieżami. Pojawiły się również coraz doskonalsze urządzenia radarowe, pozwalające na prowadzenie ognia bez optycznej obserwacji celu. W lipcu 1941 roku powstały pierwsze projekty nowych krążowników, oznaczone jako Plan A oraz Plan B. Liczba planów okrętu sięgnęła litery "J" i dopiero ostatni projekt oznaczony jako Plan J został zaakceptowany w 1943 roku.