Od 20 kwietnia 1842 należał do 21 założycieli „Mainzer Adelsverein” – stowarzyszenia, które postawiło sobie za zadanie wspieranie emigracji niemieckiej do Teksasu. Został wybrany pierwszym prezesem towarzystwa, ale nie był zbyt aktywny. Stowarzyszenie popadło w trudności finansowe i organizacyjne, a w 1844 zostało przekształcone w spółkę akcyjną. Od 1843 był marszałkiem wyższej izby sejmu bawarskiego. Stanowisko to utrzymał do 1848, otrzymując w międzyczasie tytuł generała-leutnanta kawalerii, wskutek czego stale podróżował między Amorbach a Monachium. W tym czasie wielu Niemców osiedliło się w Teksasie, niektórzy z nich zasiedlili północny brzeg rzeki Llano River, zakładając w 1847 na cześć Karla miasto Leiningen.
Dzięki reformom, które propagował zasiadając w bawarskim parlamencie i swoim politycznym broszurom Karl von Leiningen zyskał opinię liberalnego reformatora. Bronił parlamentaryzmu i stopniowego ograniczania politycznych przywilejów arystokracji. Dlatego też został obwołany 15 lipca 1848 premierem tymczasowego rządu parlamentu frankfurckiego pod kierunkiem regenta Jana, arcyksięcia z dynastii Habsburgów (tytułowanego namiestnikiem Rzeszy). Dzięki tej nominacji chciano znaleźć kompromis, odzwierciedlający podzielone religijnie państwa niemieckie. Karl był bowiem ewangelikiem, a regent katolikiem.