Z tego też powodu w Stanach Zjednoczonych zaleca się lekarzom używanie neutralnego słownictwa w rozmowie z pacjentką lub pacjentem oraz ich rodzinami, a także nie wykazywanie postaw homofobicznych. W obu tych krajach zaleca się także edukację lekarzy oraz studentów uczelni medycznych o potrzebach i specyfice pacjentów LGBT.
Zagadnieniem wymagającym uwagi jest względny brak oficjalnych danych na temat tożsamości płciowej, które osoby odpowiedzialne za politykę zdrowotną mogłyby wykorzystać do planowania, szacowania kosztów, wdrażania i oceny polityki zdrowotnej oraz programów mających na celu poprawę zdrowia populacji transseksualnej.
Kolejnym poważnym problemem jest homofobia wśród pracowników służby zdrowia, w tym także u studentów medycyny. W badaniu ankietowym, przeprowadzonych w 2008 roku w Polsce na grupie bywalców klubów LGBT, 3% osób uważających, że środowisko LGBT jest dyskryminowane w Polsce wskazało, że jednym ze środowisk lub instytucji dyskryminujących jest służba zdrowia.