W latach 1924–1952 złote medale olimpijskie w skokach narciarskich zdobywali tylko reprezentanci Norwegii. Pierwszym mistrzem olimpijskim został Jacob Tullin Thams. Podczas igrzysk w 1932 i 1936 roku pierwsze miejsce zajął Birger Ruud, tym samym stał się pierwszym skoczkiem, który zdobył tytuł mistrza olimpijskiego dwa razy z rzędu. Pierwszym mistrzem olimpijskim spoza Norwegii był Antti Hyvärinen, który zdobył złoty medal na igrzyskach w Cortinie d’Ampezzo w 1956 roku.
Najwięcej medali olimpijskich zdobyli Norwegowie, w dorobku których jest 41 medali – 14 złotych, 12 srebrnych i 15 brązowych.
Trzykrotnie zdarzyło się, że całe podium danej konkurencji zajmowali reprezentanci tego samego kraju. Po raz pierwszy miało to miejsce w 1932 roku podczas igrzysk w Lake Placid, gdzie wszystkie medale w skokach narciarskich zdobyli reprezentanci Norwegii. Taka sama sytuacja miała miejsce 16 lat później w Sankt Moritz. Trzeci raz zdarzenie to miało miejsce w 1972 roku w Sapporo, jednak tym razem całe podium zostało zdominowane przez Japończyków.