Do nowego wydziału włączono Katedrę Matematyki i Statystyki Matematycznej, na wydział przeszedł również Teofil Mazur z Katedry Chemii Rolnej, a stałą współpracę podjęli m.in. Zygmunt Drabent i Czesław Platt. Sam Senisson, niezależnie od funkcji dziekana, kierował w latach 1967-1970 Katedrą Geodezji. Przekształcenie Studium w Wydział oznaczało również uzyskanie przez jednostkę prawa nadawania stopnia magistra (w trybie studiów dwustopniowych), a pierwszych dziesięciu magistrów inżynierów geodezji urządzeń rolnych odebrało dyplomy w 1970, już po odejściu Witolda Senissona z funkcji dziekana – w 1969 zastąpił go Ludomir W. Baran.
Zarówno jako kierownik Studium, jak i potem dziekan Wydziału, Senisson kładł nacisk nie tylko na rozwój kadry naukowej; był mocno zaangażowany w aktywność naukową studentów, zainicjował działanie trzech kół naukowych o różnych kierunkach zainteresowań, z których Koło Instrumentoznawców już w pierwszym roku działalności uzyskało I nagrodę ministra szkolnictwa wyższego na Ogólnopolskim Zjeździe Studenckich Kół Naukowych w Poznaniu.