(więcej o okolicznościach budowy i zakupu okrętów w artykule głównym krążowniki pancerne typu Garibaldi).
Stępkę pod budowę krążownika „Mariano Moreno” położono w maju 1902 roku, wodowano go 9 lutego 1903 rokuInne publikacje: wodowanie 2 września 1903 r.., a wszedł do służby japońskiej pod nazwą „Nisshin” 7 stycznia 1904 roku. „Nisshin” reprezentował najrzadszy wariant uzbrojenia głównego krążowników typu Garibaldi, odmienny od „Kasugi” – 4 działa 203 mm w dwóch dwudziałowych wieżach (taki sam miał tylko argentyński „San Martin”). Artylerię pomocniczą stanowiło 14 dział 152 mm, z tego 10 w kazamatach burtowych i 4 w stanowiskach na pokładzie, osłoniętych maskami pancernymi (salwę burtową stanowiło 7 dział). Uzbrojenie uzupełniało 10 pojedynczych dział 76 mm i 6 dział 47 mm. Opancerzenie wykonane było z włoskiej stali Terni, zbliżonej technologią do stali Kruppa. „Nisshin” i „Kasuga” miały cylindryczne kotły parowe, co stanowiło krok wstecz w stosunku do nowszych okrętów, szczególnie pod względem wydłużenia czasu potrzebnego na wyjście w morze, lecz spowodowane było to chęcią Argentyńczyków ujednolicenia siłowni ze starszymi krążownikami tego typu.