Po dwuipółgodzinnej walce upowcy wycofali się.
Straty Straty polskie wyniosły 9 zabitych żołnierzy, w tym jeden oficer, pomocnik szefa sztabu 28 pp kpt. Witold Hryniewicz oraz 5 rannych. Oprócz tego śmierć poniosło 11 cywilówTyle podają w swej książce Ginalski i Wysokiński, na cmentarzu w Birczy po walce pochowano 16 żołnierzy WP . Spłonęło 10 budynków mieszkalnych, dom ludowy, koszary wojskowe i tartak. Oprócz tego do 30 żołnierzy dostało się do niewoli, po propagandowych rozmowach zostali wypuszczeni. Ze strony UPA zginęło kilku partyzantów.
Straty własne w Kuźminie były dotkliwsze. Spalono większą część wsi, ocalały zabudowania w rejonie poczty. Zginęło 10 żołnierzy: dowódca 3 kompanii moździerzy ppor. Jan Pietroś, 4 podoficerów i 5 szeregowców. 23 żołnierzy zostało rannych: 3 oficerów – dowódca batalionu kpt. Piotr Skakun, dowódca kompanii ppor. Jan Wróblewski i adiutant dowódcy pułku por. Michał Jaskulski oraz 9 podoficerów. Stracono: 14 koni, 3 wozy, radiostację i 10 km kabla telefonicznego. Straty UPA wyniosły 4 zabitych (w tym „Baron”) oraz 9 rannych (w tym „Hromenko”).
W rezultacie walk o Birczę i Kuźminę przerzucono do Birczy pododdział 40 pal, a także udoskonalono system łączności i współdziałania.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy Ukraińskiej Powstańczej Armii Kategoria:Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich na terytorium współczesnej Polski Kategoria:Historia Birczy