System uspokajania System pana Maillarda unikał jakichkolwiek kar i nie ograniczał pacjentów. Udzielona im została duża swoboda i nie byli zmuszani do noszenia ubioru szpitalnego, zamiast tego mogli poruszać się wokół zakładu i jego terenów w normalnym ubraniu dla osób zdrowych. Lekarze zabawiali swoich pacjentów, nie sprzeciwiając się ich fantazjom i halucynacjom. Przykładowo, gdy ktoś myślał, że jest kurczakiem, lekarze traktowaliby go jak kurczaka i dawaliby mu do jedzenia zboże. System był rzekomo bardzo popularny. Pan Maillard mówił, że wszystkie Maisons de Santé Francji go zaadaptowały. Narrator zauważa, że po tym jak rewolta pacjentów zostaje stłumiona, do łask wraca stary system szpitalny, mimo iż zostaje on zmodyfikowany w kilku aspektach, które wymagały reformy.
Tło historyczne W czasie, gdy nowela została napisana, opieka na psychicznie chorymi była wysoce polityczną sprawą. Ludzie wzywali do reform w szpitalach, gdzie pacjenci byli traktowani jak więźniowie. Równocześnie zwiększała się liczba uniewinnień z powodów niepoczytalności, co wywoływało lawinę krytyki za pozwalanie uniknięcia kar przestępcomCleman, John. „Irresistible Impulses: Edgar Allan Poe and the Insanity Defense”, collected in Bloom’s BioCritiques: Edgar Allan Poe, edited by Harold Bloom. Philadelphia: Chelsea House Publishers, 2001. p.