Kulturowy kapitalizm jest tu traktowany jako efekt działania mechanizmów kapitalistycznych, prowadzących do ujednolicania kultur i upowszechniania się wzorców konsumpcyjnych; krytyka nowoczesności. W tych dyskusjach imperializm kulturowy łączony jest z procesami modernizacji.
Pojęcie imperializmu kulturowego używane jest w szeregu dyskusji szczegółowych: Dyskusje dotyczące imperializmu kulturowego związanego z kolonializmem toczone są głównie na obszarze historii. Jego głównymi sprawcami była administracja kolonialna, a wprowadzany on był przez regulacje prawne, ustalające pewne formy kultury za dominujące, polityki publiczne państw promujące pewne formy kultury, kosztem innych (w szczególności politykę edukacyjną, politykę językową, promocję pewnych form religii). Osobno toczone są dyskusje na temat podporządkowywania i akulturacji kultur mniejszościowych w ramach państw, np. polityki amerykanizacji wobec ludności tubylczej Stanów Zjednoczonych, wiązaną z przymusową edukacją dzieci w duchu chrześcijańskim, z dominacją języka angielskiego i kultury amerykańskiej. Inne przykłady obejmują np. politykę rusyfikacji i germanizacji na ziemiach polskich w XIX w. Dyskutowana jest rola międzynarodowych korporacji w globalnym ujednolicaniu kultur (tworzenie „kultury globalnej”).