Obowiązki na nowym stanowisku objął 3 lipca 1929 po ukończeniu kursu. W czerwcu 1930 ogłoszono zwolnienie go z zajmowanego stanowiska i oddanie do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, lecz 10 lipca zarządzenie zostało unieważnione. 14 stycznia 1931 został przydzielony na IV dwunastomiesięczny kurs fortyfikacyjny przy Szkole Podchorążych Inżynierii w Warszawie. 16 grudnia tego roku wrócił z kursu i objął obowiązki I oficera sztabu. Trzy dni później otrzymał przeniesienie na stanowisko szefa Fortyfikacji Obszaru Warownego „Wilno”, lecz 22 lutego 1932 zarządzenie w tej sprawie zostało unieważnione.
4 marca 1932 objął obowiązki szefa Fortyfikacji Grudziądz. Z dniem 15 września 1933 został przeniesiony do Szefostwa Fortyfikacji Toruń na stanowisko szefa, lecz obowiązki objął dopiero 23 listopada tego roku. 27 czerwca 1935 został podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 2. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W kwietniu 1936 przydzielony został do sztabu inspektora saperów i szefa fortyfikacji, generała brygady Mieczysława Dąbkowskiego. W marcu 1939 był przydzielony do rezerwy personalnej oficerów przy Inspektorze Saperów na stanowisko kierownika robót.