W kampanii wrześniowej 1939 służył w Dowództwie Saperów Naczelnego Dowództwa. Po zakończeniu kampanii internowany w Rumunii, uciekł. W 1940 dostał się do Francji, potem do Wielkiej Brytanii. Pełnił służbę w Polskich Sił Zbrojnych. Od czerwca 1940 w Szkocji kierował Grupą Fortyfikacyjną w 10 Brygadzie Kawalerii. W październiku tego roku objął dowództwo batalionu saperów I Korpusu. W listopadzie 1941 przeniesiony został do Brygady Szkolnej.
W następnym roku skierowany został do służby w Armii Polskiej na Bliskim Wschodzie. W czerwcu 1942 mianowany został dowódcą 10 batalionu saperów. Na jego czele odbył kampanię włoską. Walczył i odznaczył się pod Monte Cassino i Ankoną. 1 marca 1944 awansował na pułkownika. W czerwcu 1945 objął dowództwo Grupy Saperów 2 Korpusu. Od marca do maja 1947 dowodził Bazą 2 Korpusu. Po przeniesieniu z Włoch do Wielkiej Brytanii został zdemobilizowany.
Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Osiedlił się w Birmingham. Pełnił funkcję delegata rządu RP na Midlandy. Był prezesem Koła Związku Ziem Wschodnich w Birmingham. 11 listopada 1964 Prezydent RP August Zaleski nadał mu stopień generała brygady. Zmarł 14 października 1974 w Birmingham i został pochowany na cmentarzu Handsworth.