Oprócz funkcji stricte obronnych zamek był punktem pobierania ceł za żeglugę po Renie. Ponadto warowania była zintegrowana z usytuowanym przy prawym brzegu Renu zamkiem Gutenfels i warownym miastem Kaub, które razem tworzyły wspólny system obronny (połączony także lochami), w celu ułatwienia interwencji przeciwko handlowcom, którzy nie uiścili opłaty celnej. Statki odmawiające zapłacenia cła kierowano do specjalnie przygotowanego brzegu, gdzie je cumowano, a handlarzy więziono w lochach. Zamek uniknął zniszczeń wojennych, natomiast był ofiarą licznych powodzi.
Podczas wojen napoleońskich wyspa wraz zamkiem była miejscem przejścia 60 000-tysięcznego oddziału pruskiej armii dowodzonej przez Blüchera, podczas zwycięskiej kampanii przeciwko Napoleonowi w 1814 r.
thumb|left|Widok na zamek od strony północnej, w głębi widoczny zamek Schönburg i kościół NMP w Oberwesel thumb|Zamki Pfalzgrafenstein i Gutenfels, widok z ok. 1900 W roku 1866 teren wraz z zamkiem zostały wcielone do Prus. Do 1867 zamek pełnił funkcję strażnicy celnej, a następnie stacji kontroli żeglugi rzecznej. Ocalały z wojennej pożogi zamek, został wcielony w 1946 do landu Nadrenia-Palatynat.