Po ostatniej wojnie, zamek który skrótowo nazywany jest „Pfalz” ostatecznie został zaadaptowany na cele muzealne. Poprzedziła to gruntowna konserwacja warowni, w wyniku której przywrócono wewnątrz średniowieczny charakter zamku. Podczas ostatniej konserwacji w 2007 przywrócono kolorystykę elewacji z XVII w.
Wraz z doliną Renu zamek został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Cytat „Kamienny okręt, wiecznie płynący na falach Renu i wiecznie leżąca kotwica miasta książąt Palatynatu” – Victor Hugo
Architektura Powyższa metafora nie jest przypadkowa, zawiera dużo prawdy, co potwierdza nieprzypadkowe zastosowanie form architektonicznych. Zamek został zbudowany na niewielkiej, wydłużonej wyspie, na planie wydłużonego sześcioboku, którego oś zgodna jest z kierunkiem biegu rzeki. Obecna forma zamku jest rezultatem przebudowy zamku w duchu nowożytnym, którego cechy obronne dopasowano do ówczesnych wymogów w zakresie fortyfikacji. Krótsze boki murów stykają się pod kątem ostrym, podobnie jak boki kadłuba statku, co jest jednocześnie nawiązaniem do bastionów. Przed lico murów wysunięta jest najwyższa kondygnacja i liczne wykusze z otworami strzelniczymi.