Druga złota dekada (1969–1980) W latach 1969–1979, reprezentacja Walii w rugby union była uważana za jeden z najlepszych zespołów wszech czasów. Ze światowej klasy zawodnikami takimi jak: Gareth Edwards, J.P.R. Williams, Gerald Davies, Barry John, i Mervyn Davies, Walia dominowała przez dekadę na półkuli północnej osiągając niesamowity bilans meczów; w Pucharze Pięciu Narodów przegrała jedynie pięć spotkań. W 1969 Walia wygrała Puchar Pięciu Narodów, jednakże przegrała oba test-mecze z Nową Zelandią (19:0 i 33:12)McLean (1969), p. 144., w drugim meczu 24 punkty zdobył obrońca Fergie McCormickMcLean (1969), p. 119..
W 1970 Walia zdobyła, ex aequo z Francją, Puchar Pięciu Narodów oraz zremisowała 6:6 z Republiką Południowej Afryki w CardiffSmith (1980), p. 400.. W 1971 Walia wygrała Puchar Pięciu Narodów zdobywając Wielkiego Szlema po raz pierwszy od roku 1952. W turnieju wystąpiło tylko 16 zawodników (w 4 meczach), Zespół z 1971 jest uznawany za najsilniejszą reprezentację Walii w historii. Najważniejszym zwycięstwem tej ekipy było pokonanie Szkocji. Po wykonaniu przyłożenia przez Daviesa w ostatniej minucie osłabieni Szkoci wyszli na prowadzenie 18:17. Wówczas walijski rwacz John Taylor kopnął piłkę z podniesienia na linii bocznej.