Teatr Frontowy AK prowadził natomiast Józef Wyszomirski.
Pod pseudonimem „Młynarzówna” brała udział w powstaniu warszawskim w 1944 jako łączniczka (adiutantka) Jana Ciecierskiego ps. „Rosień”. Pierwszej nocy powstania budowała barykady w Śródmieściu, lecz następnego dnia po zajęciu przez Niemców tego terenu, musiała uciekać wraz z matką, roczną córką i mężem Janem Ekierem. Występowała pod fikcyjnym nazwiskiem „Danuta Nowak” na koncertach dla walczących powstańców i ludności cywilnej, w których brali udział także m. in. Mira Zimińska, Irena Kwiatkowska i Mieczysław Fogg. Po powstaniu została zapędzona się obozu przejściowego w Pruszkowie, a stamtąd udało jej się dostać do Krakowa.
Lata 1945–1949 mały|Danuta Szaflarska i Jerzy Duszyński na okładce czasopisma „Film” Nr 9-10 z 1947 roku, wydanego jeszcze przed premierą filmu muzycznego Zakazane piosenki mały|Danuta Szaflarska i Jerzy Duszyński w filmie Dwie godziny mały|Danuta Szaflarska i Jerzy Duszyński w sztuce Spotkanie Po powstaniu aktorka rozstała się z mężem, zamieszkała u ciotki w Krakowie razem ze swoją córką i matką. Otrzymała angaż w Teatrze Starym. Występowała tu w latach 1945–1946, interpretując m.in.