Z powodu cięższego uzbrojenia na dziobie i wyższego mostka, okręty przeprojektowano, zamieniając kolejność przedziałów kotłowni (w dziobowej kotłowni dwa kotły i w rufowej jeden), przez co można było przesunąć kominy, a w ślad za nimi nadbudówkę dziobową i działo dziobowe, do tyłu. W odróżnieniu od wcześniejszych okrętów, pierwszy komin był szerszy od drugiego. Modyfikacje te przejęto następnie w konstrukcji drugiej serii zmodyfikowanego typu W Admiralicji. Poza tym, okręty Thornycrofta miały charakterystyczne kominy z płaskimi ścianami i nieco wyższe burty.
Uzbrojenie: 4 pojedyncze działa 120 mm, 2 automatyczne armaty przeciwlotnicze 40 mm "pom-pom" i 6 wyrzutni torped 533 mm.
Okręty: HMS , "Witch".
Modyfikacje thumb|HMS "Westminster" po modyfikacji WAIR Ponieważ okręty typów V/W w okresie poprzedzającym II wojnę światową prezentowały już znacznie mniejszą wartość bojową w charakterze niszczycieli od okrętów nowych typów, większość przebudowano przed wojną i w jej trakcie na niszczyciele eskortowe, w celu eskortowania konwojów. Pierwszą modyfikacją, przeprowadzoną na 15 okrętach typów V/W w latach 1938-1940, była przebudowa według programu WAIR, zwiększająca możliwości okrętów w zakresie obrony przeciwlotniczej.