Edward Charles Spitzka (ur. 10 listopada 1852 w Nowym Jorku, zm. 13 stycznia 1914 tamże) – amerykański neurolog, neuroanatom i psychiatra. Zasłynął jako świadek obrony na procesie zabójcy prezydenta Stanów Zjednoczonych Jamesa A. Garfielda, Charlesa J. Guiteau. Ojciec neurologa i anatoma Edwarda Anthony’ego Spitzki. Autor około dwustu prac naukowych, w tym jednego z pierwszych podręczników psychiatrii wydanych w Stanach Zjednoczonych.
Życiorys Urodził się w domu przy Ridge Street 12 w Nowym Jorku, jako syn zegarmistrza Charlesa A. Spitzki (1817–po 1880) i Johanny z domu Tag (1830–po 1880). Ojciec pochodził z Saksonii, matka z Hanoweru. Rodzina miała niemiecko-słowiańskie korzenie. Ojciec był podobno oczytanym człowiekiem; emigrował do Stanów w związku z uczestnictwem w ruchu rewolucyjnym w 1848 roku. Mieli jeszcze jednego syna, Henry’ego (1857–1925), który odziedziczył po ojcu fach zegarmistrzowski.