Kolejne single Blue Water i Moonchild oprawione wizjonerskimi obrazami, wspięły się na szczyt listy niezależnych. Promowały one album The Nephilim (1988), który w Anglii osiągnął pozycję nr 12 na Album Charts oraz pierwszy koncertowy zapis video Forever Remain. Singiel Psychonaut, wydany rok później, zainspirowany był ideą złotego podziału i uznano go za najbardziej eksperymentalne dzieło grupy. Na różnych wersjach singli ukazał się w czterech częściach, choć krążą plotki o istnieniu pełnej wersji 20-minutowejhttp://www.fieldsofthenephilim.de [:2006-01-?]. Przyszedł również czas na kolejną kasetę video: zbiór wszystkich teledysków - Morphic Fields.
Zespół ciągle koncertował. Mimo to znalazł czas na nagranie trzeciego albumu Elizium, wspartego singlami For Her Light i Sumerland. Trasa promocyjna Elizium zaowocowała płytą koncertową Earth Inferno i kolejnym zapisem obrazu Visionary Heads (1991). Występy stały się niezwykle energetyzujące, hipnotyczne, a publiczność bez najmniejszego oporu poddawała się mistycyzmowi widowisk kreowanych przez Carla. Niestety to był koniec. Od czasu nagrywania Psychonaut narastały konflikty na linii zespół-wytwórnia, a także między samymi muzykami. Utrzymywano to w tajemnicyT.Beksiński,Elizium utracone?, Tylko Rock 1/1991..