Monarcha jest też w większym stopniu sędzią niż prawodawcą. Nie tworzy samodzielnie prawa, ale uczestniczy w procesie jego powstawania, wraz z baronami i wspólnotą. Prawo zwyczajowe ma moc prawną jedynie dzięki jego milczącej lub wyraźnej zgodzie. Władza królewska, ze względu na rozmiary królestwa i wielość spraw, może być delegowana do osób działających w jego imieniu (np. sędziowie) lub będących jego wasalami.
Myśl polityczna (argumenty przedstawione przez Bractona), była później wielokrotnie wykorzystywana przez autorów i polityków z różnych obozów. Tezy Bractona o nadrzędności prawa wykorzystali później przywódcy antyrojalistyczni podczas angielskiej wojny domowej przeciwko Karolowi I. Powoływali się na niego autorzy z zupełnie przeciwstawnych środowisk jak Robert Filmer i Thomas Hobbes (sprzyjający silnej władzy królewskiej) czy Edward Coke, James Tyrrell, Algernon Sidney, John Milton i John Locke (zwalczający taką władzę).