Gustaw Piotrowski (ur. 1 marca 1833 w Tarnowie, zm. 31 grudnia 1884 w Krakowie) – polski fizjolog. Czynny członek Akademii Umiejętności w Krakowie, profesor fizjologii i mikroskopii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1873–1874 rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, poseł - wirylista na III kadencji Sejmu Krajowego GalicjiKarolina Grodziska-Ożóg, Cmentarz Rakowicki w Krakowie (1803–1939), wyd. II, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1987, s. 108.
Życiorys Syn Stanisława, adwokata w Tarnowie i właściciela majątku Chojnik i Alojzyi Cerasamow. Uczył się w gimnazjach w Wiedniu, maturę zdał w 1851 w gimnazjum w Tarnowie. W latach 1851–1856 studiował na Wydziale Lekarskim w Wiedniu. Po zdaniu pierwszego egzaminu lekarskiego zostaje asystentem profesora fizjologii Czermaka na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1857 roku otrzymuje dyplom doktora medycyny. Studia uzupełniające w latach 1858-1859 odbył w Heidelbergu. W 1859 roku mianowany zastępcą profesora fizjologii i mikroskopii na UJ, a w 1860 profesorem zwyczajnym. W latach 1864–1866, 1868-1869, 1870-1871, 1876-1878, 1880-1881 oraz 1883-1884 ośmiokrotnie był wybierany dziekanem Wydziału Lekarskiego UJ.