Sackville odmówił przyjęcia odpowiedzialności za niewykonanie rozkazu i zażądał sądu polowego. Po licznych staraniach sąd zebrał się w 1760 r. i uznał Sackville’a winnym wszystkich zarzucanych czynów, a także określił go mianem niezdolnego do jakiejkolwiek służby militarnej dla Jego Królewskiej Mości. Wyrok miał być odczytany i wpisany do ksiąg we wszystkich brytyjskich regimentach.
Kariera polityczna Już w 1741 r. Sackville uzyskał mandat parlamentarny w okręgu Dover. Okręg ten reprezentował do 1761 r., kiedy to został deputowanym z okręgu Hythe. W latach 1768–1782 reprezentował w Izbie Gmin okręg wyborczy East Grinstead. W latach 1750–1755 był Głównym Sekretarzem Irlandii. W 1751 r. został członkiem irlandzkiej Tajnej Rady, a w 1755 r. Tajnej Rady Wielkiej Brytanii. Miejsca w radach utracił po skazującym wyroku sądu polowego, ale król Jerzy III, który był przeciwny wszystkim decyzjom podejmowanym przez swojego dziadka Jerzego II, w 1763 r. przywrócił mu miejsce w brytyjskiej Tajnej RadzieHistory of War..
Z biegiem czasu Sackville umocnił swoją pozycję na scenie politycznej i związał się ze stronnictwem lorda Northa. W 1769 r. zmarła bezpotomnie lady Elizabeth Germain i George odziedziczył cały jej majątek, co poprawiło jego sytuację finansową. W 1770 r.