thumb|left|Robinson oddaje rzut osobisty podczas igrzysk w Barcelonie W 1992 roku Robinson wystąpił jako członek „Dream Teamu” na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie. Został najlepszym strzelcem ligi w sezonie 1993/1994, pokonując Shaquille’a O’Neala. Podczas ostatniego spotkania sezonu zasadniczego przeciwko Los Angeles Clippers pobił klubowy rekord George’a Gervina (63 punkty) i ustanowił nowy, obowiązujący do dziś rekord klubu z San Antonio, 71 punktów.
W sezonie 1992/1993 uplasował się ex aequo na drugim miejscu w głosowaniu na defensora roku NBA.
Podczas rozgrywek 1993/1994 zajął drugie miejsce w głosowaniu na obrońcę roku oraz MVP sezonu.
W roku 1995 został najbardziej wartościowym graczem ligi NBA (MVP) a prowadzeni przez niego gracze San Antonio uzyskali bilans 62-20 (najlepszy w lidze). W finale konferencji został pokonany przez Houston Rockets, którym przewodził niezawodny w tej serii Hakeem Olajuwon. Rok później Robinson znalazł się wśród 50 najlepszych graczy w historii NBA, zajął też drugie miejsce w głosowaniu na MVP sezonu.
Kontuzja i powstanie „Twin Towers” (1996-2003)