Reprezentował poglądy moskalofilskie.
W 1861 wybrany do Sejmu Krajowego Galicji z IV kurii obwodu Stryj, w okręgu wyborczym nr 36 Mikołajów–Żurawno.
W 1862 został odznaczony rosyjskim orderem św. Anny.
Biskup chełmski W 1868 został wytypowany przez administrację rosyjską jako najodpowiedniejszy kandydat na ordynariusza ostatniej unickiej administratury w Imperium Rosyjskim, diecezji chełmskiej. Po uzyskaniu pozytywnych opinii nt. Kuzemśkiego od greckokatolickiej hierarchii galicyjskiej, papież poparł tę kandydaturę. Przed przyjęciem sakry biskupiej, co nastąpiło w 1868 we Lwowie, przyszły biskup spotkał się w Warszawie z carem rosyjskim i odbył podróż do Rzymu.
Był zdecydowanym zwolennikiem usunięcia z Kościoła unickiego elementów pochodzenia łacińskiego. Profesor ks. Józef Umiński w swojej pracy Historia Kościoła pisał, że Kuzemski chlubił się, że całe swoje życie walczył z latynizmem i polskościąFlorentyna Rzemieniuk, Unici Polscy 1596–1946, Siedlce 1996, s. 67–68.. Na samym początku swojej pracy biskupiej podkreślał konieczność separacji Cerkwi greckokatolickiej od hierarchii łacińskiej i uniezależnieniu jej od wpływów „obcych”. Nakazał usunięcie z cerkwi unickich organów, zabronił odprawiania nabożeństw różańcowych i godzinek. Jednak w kwestii latynizmów trwale zakorzenionych na Chełmszczyźnie, np.