prócz nachodzenia się ich zasięgów rozpoznawanie komplikuje wpływ różnorodności szat i blaknięcia piór. Reprezentanci nominatywnego podgatunku wyróżniają się najciemniejszym upierzeniem. Przedstawiciele A. c. werae mają jasne upierzenie o piaskowym odcieniu. Ptaki podgatunku A. c. cypriotes, występującego w części Europy, mają grzbiet ciała o intensywnym winnobrązowym odcieniu.
Dalszy opis dotyczy dorosłych ptaków podgatunku nominatywnego. Ciemię, kark i górna część grzbietu mają barwę winnobrązową. Po bokach szyi kolor ten przechodzi w szaroniebieski, podobnie jak na piersi. Wąska, biała brew nie zwraca uwagi. Na czole po obydwu stronach głowy zaczyna się sięgający za oko wąski czarny pasek, który za okiem znacząco rozszerza się i biegnie w dół wzdłuż szyi, aż do piersi. Tam obydwa paski łączą się w kształt litery V. Brodę, kantarek, gardło i górną część piersi cechuje kremowobiały kolor, zmieniający się w okolicy czarnego V w płowy. W górnej części brody dostrzec można niewielką czarną plamkę, bardziej widoczna leży w kąciku dzioba. Położony w okolicy górnych pokryw usznych pęczek rdzawych piór przerywa bieg czarnej linii. Barkówki mają barwę winnobrązową, tylko środki piór są szare. Podobna barwa dominuje na całych skrzydłach, lotki I rzędu są ciemniejsze, brązowe, ze słomkowymi chorągiewkami zewnętrznymi.