Film kończy się monologiem Pfeiffera, już tego dorosłego, tak jak to miało miejsce na początku filmu. Wyjaśnia on, że wszystko co zostało do tej pory powiedziane zostało zmyślone od A do Z – szkoła, dyrektor, nauczyciele i młoda Ewa – oraz, dodaje ironicznie, nawet on sam. Tylko scena z grzanym winem była prawdziwa – mówi.
Postacie Hans Pfeiffer Dr Johannes Pfeiffer jest znakomitym dramaturgiem z Berlina, który nigdy nie chodził do szkoły, gdyż pobierał lekcje w domu. Nostalgiczne wspomnienia szkolne jego przyjaciół uświadamiają mu, że coś go ominęło i decyduje się na pójście do gimnazjum w fikcyjnym mieście Babenberg. Przedstawia się on tam jako Hans Pfeiffer, nazwiskiem pisanym przez trzy f, – jednym przed ei oraz dwoma tuż za nimi.
Nauczyciele Nauczyciele są w filmie sparodiowani według różnych stereotypów i stylów nauczania. Professors Bömmel i Crey reprezentują odpowiednio style liberalne i demokratyczne, lecz żaden z nich nie jest w stanie uzyskać odpowiedniego szacunku u uczniów. Ten wyczyn udaje się nauczycielowi Brettowi, który nie pojawia się w książce, a w filmie reprezentuje popularny w tamtym okresie autorytarny styl. Przesadzone dziwactwa nauczycieli, a zwłaszcza ich dialekt, są łatwym celem do wyśmiewania przez uczniów. Kilka ich przydomków bazuje na ich wyglądzie.