XX wieku budowla została dodatkowo udekorowana wewnątrz: pojawiły się w niej freski o tematyce religijnej, na podłodze ułożono mozaikę, wstawiono nowe ikony.
Zamknięcie i dewastacja świątyni mały|Zdewastowane wnętrze świątyni, stan na 2015 mały|Elewacja frontowa i dzwonnica W 1945 tymczasowa radziecka administracja nakazała zamknięcie cerkwi. Świątynia została zamieniona w punkt przerzutowy dla bydła przewożonego z Niemiec do ZSRR. Budowlę ostatecznie porzucono w 1946 r., po zakończeniu wysiedleń ludności ukraińskiej do ZSRR – w tym momencie w Dubience przestała istnieć społeczność prawosławna. Część wyposażenia obiektu przewieziono do cerkwi w Słupsku. Obiekt użytkowała następnie gminna spółdzielnia „Samopomoc Chłopska”. Znajdował się w nim magazyn nawozów sztucznych. W 1956 mieszkańcy uzyskali zgodę na zaadaptowanie budynku na szkołę. W rzeczywistości budynek wykorzystywano jako magazyn zbożowy, a następnie całkowicie porzucono, co sprawiło, że przez wiele lat był dewastowany. Resztki wyposażenia cerkiewnego zostały rozkradzione, to samo stało się z ozdobnym ogrodzeniem cerkiewnego terenu. Zniszczeniu uległy schody prowadzące na dzwonnicę, freski oraz tynk. Budowla nie była zabezpieczona przed dalszym popadaniem w ruinę.