Uczestniczył w powstaniu listopadowym w stopniu kapitana Gwardii Narodowej, a po jego upadku zamieszkał najpierw w Dreźnie, a w 1832 zamieszkał w Paryżu. Na emigracji paryskiej należał do stronnictwa Czartoryskiego. W latach 1837–1839 redagował Kronikę emigracji polskiej. W 1848 poślubił Matyldę, córkę generała Stanisława Dunin-Wąsowicza i przeniósł się do DreznaMelbechowska-Luty A., Zielińska J., 1979: Hoffman, Karol Boromeusz Aleksander. W: Bartnicka-Górska H. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom III. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, strona 91. Dysponował wówczas jakimiś kapitałami, nabył tamże kamienice za sumę 12 tys. talarów. Pisał z Drezna korespondencje do krakowskiego Czasu i był członkiem Komitetu Emigracji Polskiej. Od 1873 członek korespondent Akademii UmiejętnościMelbechowska-Luty, Zielińska 1979, s. 91.
W latach 1869–1875 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół NaukBolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 2..
Należał do masonerii.