Eduard Müller (ur. 15 listopada 1818 w Kwielicach, zm. 6 stycznia 1895 w Nysie) – niemiecki duchowny i polityk, tzw. apostoł Berlina, uznawany jest za najważniejszą postać w podjętym w XIX wieku dziele odbudowy katolicyzmu w Niemczech.
Życiorys Był synem sołtysa. W latach 1832–1839 uczęszcza do głogowskiego gimnazjum katolickiego. Jako 20 letni młodzieniec często gości w Sanktuarium Maryjnym w Grodowcu, gdzie odprawia żarliwe modlitwy. Wpływ na jego życie duchowe miała ślepota z którą zmagał się od dziecka oraz wczesna śmierć jego matki.
Po zdaniu matury Eduard Müller wyjechał do Wrocławia gdzie studiował teologię na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1843 został wyświęcony na kapłana i odbył swoją prymicję w kościele pw. św. Michała Archanioła w rodzinnych Kwielicach. Po debiucie pełnienia posługi kapłańskiej w Lwówku Śląskim i latach nauczania religii w gimnazjum żagańskim, Müllera skierowano w roku 1852 do Berlina gdzie objął stanowisko wikarego misyjnego na obszarze Berlina i Brandenburgii.