Antoniego Pieczerskiego i postanowił zbudować ku jego czci kaplicę. Nie ma jednoznacznego potwierdzenia, iż to właśnie Wiśniowiecki fundował budowlę, chociaż wiadomo, że w 1518 jego żona Anastazja zd. Olizarowicz przekazała mu dobra w bliskiej geograficznie Narewce. Inne legendy mówią o obecności w Narwi mnichów z Kijowa, którzy mieli w XV w. dotrzeć do miejscowości z ikoną św. Antoniego Pieczerskiego. Kult Antoniego jest nadal żywy w parafii narewskiej, a dzień wspomnienia mnicha jest, obok święta patronalnego, najważniejszą uroczystością obchodzoną w cerkwi.
W księdze poborowej z 1578 w wykazie duchownych prawosławnych z ziemi bielskiej wymieniony jest kapłan z Narwi.
Narewska świątynia należała prawdopodobnie do dekanatu bielskiego eparchii włodzimiersko-brzeskiej. Brakuje informacji o jej wyposażeniu, gdyż pierwszy opis cerkwi znajdującej się we wsi pochodzi dopiero z 1727.