Odwołują się przy tym do kryteriów, dzielonych na dwie grupy: polityczne (subiektywne) – odwołujące się do opinii; prawne (obiektywne) – odwołujące się do faktów.
Prawo międzynarodowe zakazuje uznania przedwczesnego oraz nakazuje odróżnianie uznania państwa od uznania za stronę wojującą lub powstańców. Za uznanie przedwczesne uważa się w przypadku istnienia poważnych wątpliwości co do trwałości i stabilności nowej organizacji terytorialnej, np. gdy toczy się walka zbrojna o jego przetrwanie. Tego rodzaju uznanie uważa się za nielegalne z dwóch zasadniczych przyczyn: jako sprzeczne z faktami oraz jako swoistą ingerencję w sprawy wewnętrzne państwa trzeciego. Jako przypadki uznania przedwczesnego wskazuje się uznanie przez kilka państw Katangi oraz Biafry.
Praktyka postępowania państw dowodzi, że do podstawowych warunków uznania zalicza się występowanie pewnych elementów faktycznych.