oraz późną epokę brązu – 1150-800 p.n.e.
Klimat i krajobraz Brytanii w epoce brązu thumb|Silbury Hill, hrabstwo Wiltshire, Anglia Brytania jako stosunkowo duża i zróżnicowana krajobrazowo wyspa cieszyła się ciepłym i suchym klimatem, który stopniowo zaczął się zmieniać ok. 1300 p.n.e. ustępując miejsca bardziej wilgotnemu i zimniejszemu środowisku(trend ten osiągnął swoje apogeum ok. 900 p.n.e.). W środowisku naukowym trwa debata poświęcona skutkom gwałtownych zmian klimatycznych wyspy odnotowanym dzięki dendrochronologii, która wskazuje że w latach 2345 p.n.e., 1628 p.n.e. oraz 1159 p.n.e. wystąpiły katastrofalne załamania pogodowe.
Z geograficznego punktu widzenia obszary południowej i wschodniej Brytanii obfitowały w żyzne doliny rzeczne, bagna i niziny co stoi w kontraście z wąskimi kamienistymi dolinami i pasami nadbrzeżnymi pomiędzy wulkanicznymi wyżynami północy i zachodu wyspy.Jedynie kilka stref takich, jak dolina Severn oraz środkowa Szkocja dysponowały obszarami których żyzność można porównać z południem i wschodem kraju. Rozwinięta linia brzegowa oraz systemy rzeczne stały się elementem naturalnego systemu komunikacyjnego.