Podczas gdy wiatry, pływy, wysepki i naturalne zatoczki były istotne dla morskich szlaków handlowych, środowisko geograficzne samej wyspy stworzyło dogodne warunki dla kontaktów z kontynentalna Europą na wschodzie i Irlandią na zachodzie.
Obrządek pogrzebowy Kultura Wessex chowała swoich zmarłych stosując zarówno pochówek szkieletowy jak i kremację. Faza Wessex I (2000-1650 p.n.e.) to zasadniczo pochówek szkieletowy jednakże z widoczną stopniową tendencją do przechodzenia w birytualizm, co w fazie Wessex II (1650-1400 p.n.e.) przybierze formę pochówków wyłącznie kremacyjnych. Tak pochówkom szkieletowym jak i kremacjom towarzyszą kurhany (kurhany okrągłe – ‘round barrows’) oraz bogate wyposażenie grobowe. Proweniencja importów w grobach wskazuje na główne szlaki handlowe, którymi odbywała się wymiana: bursztyn z obszarów bałtyckich, brązy z obszarów Niemiec, wyroby złote z francuskiej Brytanii oraz sztylety i paciorki mykeńskie z obszarów dzisiejszej Grecji. Obecnie poziom zamożności tej kultury potwierdzają setki bardzo bogato wyposażonych pochówków, dla których dystrybucja darów grobowych wskazuje na istnienie skomplikowanej stratyfikacji społecznej.