thumb|Portret Marianny z Ruszkowskich Sierakowskiej, autorstwa Łukasza Orłowskiego, 1747 Łukasz Orłowski (ur. 1715 w Krakowie, zm. 10 czerwca 1765, tamże) – polski malarz późnego baroku i rokoka.
Życiorys Łukasz Orłowski był uczniem Szymona Słowikowskiego, krakowskiego malarza cechowego i pozłotnika. 10 maja 1734 został wyzwolony na towarzysza sztuki malarskiej. W latach 1741–42 mieszkał przy ul. św. Jana, następnie we własnej kamienicy zwanej Orłowską w Rynku. W 1745 wraz z jedenastoma innymi krakowskimi malarzami podpisał petycję do Akademii Krakowskiej z prośbą o przyjęcie pod opiekę i wraz z nimi w 1747 został wpisany do metryki uniwersyteckiej. W latach 1747–50 i 1755–60 piastował godność starszego cechu malarzy krakowskich.
Prace swe z reguły sygnował z dodaniem po łacinie generosus, informacji o pochodzeniu szlacheckim i określeniem miejsca powstania, którym był Kraków. Zachowało się około dwadzieścia obrazów, przede wszystkim o tematyce religijnej, przeznaczone głównie dla krakowskich świątyń i klasztorów, a także nieliczne portrety. W kościele Mariackim zachował się obraz Adoracja przez świętych Chrystusa Ukrzyżowanego sygnowany na 1762, w klasztorze dominikanów, obraz Św. Juda Tadeusz, sygnowany na 1751, w klasztorze Prezentek przy kościele św.