Jana, obraz Chrystus Bolesny, sygnowany na 1753, w kościele kapucynów, obrazy: Św. Kajetan, Św. Erazm i Św. Anna, wszystkie sygnowane na 1763, w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła obraz Wszyscy Święci adorujący Trójcę Świętą, sygnowany na 1763. Poza Krakowem malowidła Orłowskiego znajdują się: w kościele parafialnym w Lanckoronie, w kościele parafialnym w Sancygniowie oraz w Muzeum Narodowym w Warszawie.
W świetle zachowanych dzieł obrazy Orłowskiego można zaliczyć do ostatniej fazy krakowskiego malarstwa późnobarokowego. Jego malarstwo cechuje stosowanie dużych, jednolitych płaszczyzn koloru i płaski modelunek. W konterfektach nawiązywał do tradycji portretu sarmackiego, łagodząc jednak jego realizm i nie wkraczając w sfery ekspresyjnego naturalizmu. W aktach cechu malarzy zachowała się taksa obrazów po śmierci Orłowskiego, obecnie znajdująca się w Muzeum Narodowym w Krakowie, datowana na 4 stycznia 1766, zawierająca 60 pozycji.
Łukasz Orłowski miał żonę Franciszkę, z którą doczekał się syna Wincentego, który został przyjęty do cechu malarzy krakowskich 18 września 1762.