Jan Władysław Nelken, ps. „Otto, Marek, Tytus” (ur. 16 marca 1878 w Skomoroszkach, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, psychiatra, psychoanalityk, działacz niepodległościowy i socjalistyczny, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn dyrektora cukrowni Edwarda Nelkena (1850–1930) i Eugenii z Felszów (1854–1909) urodzony 16 marca 1878 we wsi Skomoroszki, w ówczesnym powiecie taraszczańskim guberni kijowskiej. Był wyznania ewangelicko-augsburskiego.
W 1896 zdał egzamin dojrzałości w ośmioklasowym gimnazjum filologicznym w Łodzi. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Wydalony z uczelni i z Warszawy za działalność socjalistyczną, w 1899 wyjechał do Kazania, gdzie 18 października 1902 otrzymał dyplom lekarza na tamtejszym Uniwersytecie. Po powrocie do Warszawy rozpoczął praktykę psychiatryczną i działalność polityczną w Polskiej Partii Socjalistycznej. Był kilka razy aresztowany i więziony. 8 stycznia 1909 nostryfikował dyplom na wydziale medycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.