littoreus, zaś gatunek M. palpebrosus zsynonimizowali z M. geoffroyii. Pozostałe gatunki zaliczane wcześniej do rodzaju Metriorhynchus przenieśli do rodzajów Eoneustes i Gracilineustes.
Kladogram według Younga i współpracowników (2010)
Paleobiologia Nowsze badania skamieniałości przedstawicieli gatunku Metriorhynchus superciliosus wykazały, że dorosłe osobniki miały dobrze wykształcone gruczoły solne. Oznacza to, że podobnie jak geozaury, metriorynchy były w stanie pić słoną wodę oraz jeść zwierzęta, których ciała miały takie samo stężenie jonów jak woda morska (np. głowonogi) bez ryzyka odwodnienia. Metriorynch był wszechstronnym, oportunistycznym drapieżnikiem. Mógł polować na opancerzone belemnity, szybko pływające ryby oraz olbrzymie ryby planktonożerne, takie jak Leedsichthys. Niekiedy udawało mu się pochwycić zwierzęta latające, np. pterozaury, mógł także żywić się padliną plezjozaurów na brzegu morza.
Przypisy
Kategoria:Mesoeucrocodylia Kategoria:Krokodylomorfy jury Kategoria:Wymarłe gady Europy