Gabinet figur woskowych (oryg. Das Wachsfigurenkabinett) – niemiecki niema antologia filmowa z roku 1924 w reżyserii Leo Birinskiego i Paula Leniego. Należy do niemieckiego ekspresjonizmu filmowego. Narracja filmu oparta jest na tzw. Rahmenhandlung (ramie narracyjnej), modnej ówcześnie w kinie niemieckim – główna opowieść stanowi ramę dla szeregu epizodów z nią bezpośrednio niezwiązanych.
Bohaterem filmu jest młody pisarz, który dostaje zlecenie na napisanie historii tyranów, upamiętnionych w gabinecie figur woskowych. Film stanowi składankę z napisanych przez bohatera opowiadań. Opisują one epizody z życia: Harun ar-Raszida, Iwana Groźnego i Kuby Rozpruwacza. mały|Gabinet figur woskowych (1924)
Fabuła Do wesołego miasteczka przybywa młody pisarz, który odpowiedział na tutejsze ogłoszenie o pracę. Ogłoszenie zamieścił właściciel gabinetu figur woskowych i pisarz ma napisać ciekawe historie lub zdarzenia dla postaci historycznych przedstawionych przez figury. Właściciel w towarzystwie swojej córki Evy pokazuje mu trzy najciekawsze eksponaty swojej wystawy: kalifa Bagdadu Harun ar-Raszida, cara Rosji Iwana Groźnego i angielskiego mordercę Kubę Rozpruwacza.